Weblog van Dirk en Rian

Heee we hebben eindelijk de foto’s van de onderwater (wegwerp) camera ontwikkeld. Enwat blijkt. . . . onderwaterfotografie is moeilijker dan je zou denken. Dit hebben we toch mooi weten te compenseren met onze onderwater choreografie

En oja de kleuren waren echt veel sprankelijker dan op de foto’s!

 Na 3 dagen dobberen op zee hadden we dan eindelijk vaste grond onder onze voeten. (nee hoor van mij had het nog wel wat langer gemogen met die boot). Onze eerste nacht in Lebuanbajo mochten we eerst even onze te lang gedragen shirts uitwassen en te drogen hangen. De Komodo draken, 2 duiken en het slotfeest hadden hun tol geeist zodat we afgepeigerd onder de klamboe in slaap sukkelden.

De volgende ochtend konden we in de gedeelde Toyota Kijang met chauffeur stappen. We namen tijdens het ontbijt nog even de komende 5 dagen door en probeerden ook even een vliegticket te regelen voor onze terugvlucht van Flores naar Bali. Het vliegen vanaf Flores is zacht uitgedrukt nogal onbetrouwbaar. Om de haverklap worden er vluchten geannuleerd…Dus men zou het wel even regelen via de telefoon. Een zekere dedy zou ons opwachten op dag 4 om mee te gaan naar de balie van de vliegtuigmaatschappij voor een leuke fooi. Prima geregeld dus….maarja wat kun je dan nog meer doen dan 4 dagen wachten en hopen dat je met het vliegtuig mee mag.

Samen met Frans, Evelien en Sifri (onze floresman) gingen we op pad. Flores is weer anders dan de andere eilanden die we hebben bezocht…Minder steden, meer natuur en vreemd genoeg kan het in het ene vallei kurkdroog zijn terwijl in de volgende de rijstvelden en bamboe floreren. Mijn Botanische hart maakte iedere bocht weer een sprongetje. Maar wat waren die enkele bananenbomen irritant!!!! In bosjes zijn ze veel mooier (Ja toch, Frans?) Onze Sifri bleek een behoudende chauffeur. Volgens mij hebben we nooit de 50 km/u gehaald in de 5 dagen. En dan ook nog eens twee maal per dag met de hand de auto van de baas wassen . . . wat een toewijding!!! De eerste stop was de spiegel grot. Alleen was de spiegel niet het meest interressant. Een spin ter grootte van een hand met voelsprieten van 20 cm was het des te meer….ook nog eens giftig en we hadden slechts een zaklampje bij ons in de donkere grot. De vleermuisjes waren ook leuk….Nadat we weer in de auto waren gestapt reden we door naar de zg. ’spiderweb rice fields’ waarvan we ook een fototje hebben gemaakt. Hierna door naar ons overnachting dorpje Ruteng. Hier kwamen we Richard nog tegen. Richard (de zuidafrikaan) had ook op onze kleine boot meegereist en was een dagje ervoor net te laat geweest met het inchecken in het hotelletje waar wij sliepen. Ditmaal hing hij triomfantelijk uit het raam met de meededeling dat hij de laatste goedkope kamer van het hotel had geboekt… gelijkspel! Tevens kwamen we nog 2 Nederlanders tegen, Alex en Maartje. . . Zij waren al 8 maanden op reis en hadden al driekwart van de wereld gezien, de bofkonten). Als laatste herkenden we nog een gezellige spanjaard waarmee we de dag ervoor hadden gedoken. Met z’n allen zijn we in 1 van de 2 restaurantjes gaan eten en habben we een gezellige avond gehad.

Dag 2 bracht ons naar Bajawa. Een tocht met veel haarspeldbochten en bergpassen door de jungle en langs rijstvelden. We waren in onze sas met de keuze om een auto te huren. Vooral na de verhalen van Richard, Alex en Maartje die met het openbaar vervoer reisden. Hun bus was al om 6 uur ’s ochtens vertrokken en deze was overvol met mensen en bagage. Tijdens de reis werd er dan ook niet gestopt om kotszakjes te legen of om de benen te strekken. Ja in Indonesie kun je het wel veroorloven. . . voor 12 euro per persoon een auto met chauffeur In de middag kwamen we aan in Bajawa en onze Sifri rekende al op een vrije middag. Maar helaas voor hem hij mocht de auto nog niet van ons gaan wassen. We wilden nog wel wat zien. . . en wel een traditioneel dorp dat in de buurt lag. 30 minuten verder stonden we in het dorp met een weergaloos uitzicht. Wat wel opviel was dat alle locals rode beetlenuts (noten) aan het kauwen waren…(iets verslavends en erg slecht voor je gebit). Ik kon er in ieder geval geen foto van maken…

Dag 3 bracht ons in Riung aan de noordkant van flores. Hiervoor moesten we wel even 5 uur schommelend over de weggetjes heen. Riung bleek een slaperig dorpje dat aan de kust tussen de mangrovenbomen lag. ’s middags hadden we nog wel een visser zo ver weten te krijgen om ons naar 2 eilandjes te brengen voor ons snorkelplezier. Wel 30 % korting op de dagprijs! We vermaakten ons wel….Leuk om te ontdekken dat onze kennis van de onderwater schepsellen steeds groter wordt. Blijkbaar zijn Lion fishes een zeldzaamheid, lol.

Dag 4 had als eindbestemming Moni. Tijdens onze lange rit van 7 uur hebben we veel van de noordkust van Flores gezien. Dorre vlaktes afgewisseld met groene vruchtbare valleien. Onze weg leidde zelfs over onverharde paden en door een rivier. Net een safari tocht maar dan zonder leeuwen. Toen we aankwamen in Moni bleken richard, Alex en Maartje al ingecheckt te zijn in de door ons uitgekozen hotelletje. We hadden zin om nog even iets te gaan doen zodat we op zoek gingen naar de waterval in de buurt. Hier aangekomen bleken onze reisvrienden al te genieten van dit stukje natuur. Zonder commentaar te leveren lieten ze ons omkleden en onder de waterval gaan. Dit bleek 5 minuten leuk totdat we alle 4 aan het krabben waren. We hadden in 5 minuten een ontzettende jeuk ontwikkeld van wat bleek plantenresten die met het water mee spoelden. Tja het jeuken hield ook op en we hebben nog even met de lokale volleyballers een potje gespeeld totdat het donker werd.

De volgende morgen mochten we weer vroeg op om met zonsopgang de Kelimutu vulkaan te bezichtigen. Deze vulkaan heeft drie verschillend gekleurde meren die in de loop van de jaren ook nog eens veranderen van kleur. Best bizar dat afgezien van 1 Zuidafrikaan een paar lokale gidsen nog 10 Nederlanders op de top tegenkomt….haha! Nederland rules the world! Na een afdaling van 14 km zijn we doorgereden naar onze laatste bestemming: Maumere. Afgezien van het geslaagd regelen van de vliegtickets is er verder geen positief verhaal te verzinnen. Het was er te warm, het eten was slecht, de hotels te vies, de mensen maakten ruzie op straat (de chinese winkel wist niet hoe snel de rolluiken dicht moesten). . . en wij niet hoe snel we door moesten lopen. . . Er was te weinig bier en deze was nog lauw ook….We waren BLIJ toen we in de regen in het vliegtuig mochten stappen. . . op weg naar Denpasar op Bali. 

De laatste 4 dagen brengen we door in Sanur aan de oostkust van Bali. We hebben 1 dagje een scooter gehuurd om de befaamde surf stranden in het zuiden te gaan bekijken. Dit bleek echt super mooi te zijn met hoge golven. Later in de dag zijn we naar de vele outlet super stores gegaan om nog even voor de reis naar het dure australie goed te gaan shoppen. . . dit doen we eigenlijk al 3 dagen. . . . maar veel winkels hebben alleen saaie kleding en erg touristische prullaria. En als ze iets hebben dan hebben ze het alleen in chiwawa formaat! Maar we hebben de tijd, we redden ons wel….