Weblog van Dirk en Rian

He vrienden en familie,

We komen eraan hoor….we zijn nu onze tijd aan het doden op het vliegveld van Singapore. We staan nu tussen de internationale reizigers kersliedjes mee te neurien….Zelfs in het Chinees is het te verstaan haha!

Maar zullen jullie ons geloven dat we onze laatste dagen in Australie al werkend hebben doorgebracht??? Nee he, die Dirk is toch veel te oud voor een working-holiday visum?!?

Maar nee, we hebben de laatste dagen als hostie op een life-on-board boot gewerkt. We konden voor een aantal uurtjes klanten bedienen en afwassen per dag een drie-tal duiken maken in the great barrier reef zonder ook maar een bar rekening op te bouwen.

We hebben in 6 dagen even ons totale aantal duiken verdrie-voudigd! JIPPIE. Op de foto’s van haaien, schildpadden en andere zee monsters zullen jullie nog even moeten wachten.

Maar alles is goed en wel met ons. (Afgezien van onze klompvoetjes)

Met Brisane nog net achter ons reden we het volgende kustgebied in: Sunshine Coast! En er was licht! De regenachtige dagen lagen eindelijk achter ons. (eigenlijk al een dag eerder in Brisbane maar who cares?) En er was warmte!!! En het water was ook warm!!! Maar we moesten eerst nog even langs de beroemde dierentuin van my most famous Auzzie: Steven Irwin Dit bleek een erg leuke dierentuin te zijn omdat je veel dieren gewoon mocht aanraken en de verzorgers geanimeerd over de dieren stonden te vertellen. In een stadion werden iedere dag verschillende show’s gedaan met wilde dieren en wij hadden wel interesse in de krokodillen. . . Onder het vertoon van fragmenten van Steve Irwin en met publieks spelletjes werd het publiek in de juiste stemming gebracht waarna de show kon beginnen. Een krokodil van 500 kg. werd vrijgelaten en deze croc had wel zin in de stukjes kip die de verzorgers hem voorhielden. (Zie de foto’s). Na de dierentuin zijn we naar een camping gegaan om even relaxed lang onder de douche te staan. Het was een warme dag (zelfs voor Australiers).

De volgende dag stonden de Glass house Mountains op het programma. Het bleek dat onze goede ouwe vriend Cap. Cook ook hier langs was gevaren, z’n kijker te hand had genomen en in deze vulkaantjes de vorm van glasovens had waargenomen. Vandaar. . . Tja als je voor de halve wereld namen moet verzinnen moet je wat he! Het landschap van de Glass house mountains wordt gevormd zoals genoemd door glasovens! Aangezien ik vooral nog niet in de stemming was om lang en ver te gaan wandelen….was ons compromis om naar het strand te gaan. We hadden wel eens iets gelezen over Fraser Island en daar het niet ver weg was wilden we het wel eens zien… Om iets meer informatie te verzamelen over dit eiland zijn we naar de strandplaats gereden waar ook de veerboot naar Fraser Island vertrekt: Rainbow Beach. Hier aangekomen kwamen we veel folders tegen over 4×4 terreinwagens en over wandeltochten. Het blijkt een plezier eiland voor terreinwagens te zijn met wel 20.000 voertuigen die per jaar over de stranden jakkeren. Tevens waren de prijzen ook iets overdone. We hebben maar besloten om op het gratis strand van Rainbow beach te gaan bbq’en. Het was heerlijk! Maar een slaapplek vinden in een strandplaats blijkt erg moeilijk. Te veel mensen hebben hun campervan te vaak op de mooiste plekjes neergeplant…Het blijkt overal langs de oostkust moeilijk een legale slaapplek te vinden. We zijn tenslotte naar de highway gereden en zijn hier op een rustplek gaan overnachten.

De eerste avond in Brisbane was even zoeken naar een goede slaapplek waar we 5 december konden vieren. We hadden ons oog laten vallen op een leuke heuvel aan de rand van de stad met een erg mooi uitzichtpunt op het centrum van Brisbane. Op de heuvel was een rondweg aangelegd voor enkele mediagebouwen en studio’s voor radio en televisie. Ook was er nog een uitzichtpunt met een restaurantje waar het barste van de verliefde stelletjes. Omdat het al donker begon te worden zijn we op de meest afgelegen parkeerplaats gaan staan en hebben de gordijntjes maar dicht getrokken, want: Het heerlijk avondje was gekomen…. Vreemd dat de goed heiligman ons helemaal in Australie kwam bezoeken. Maar bij het zien van de kadootjes vergeet men al snel hier verder over na te denken….Grappig ook dat de Sint in z’n gedicht van al die persoonlijke dingen wist te zetten, zoals geen winden laten in de campervan en neusharen trimmen??? Hoe weet hij dat allemaal? Blijkbaar was ik nog wel lief genoeg en waren de kadootjes erg leuk.

De volgende morgen zijn eerst een nieuwe slaapplek wezen spotten, omdat de media-lui erg sportief bleken te zijn. Al in het vroege ochtendgloren bleken er veel trimmers langs onze rustige slaapplek te komen. Ook bleek het de hele nacht best druk met verkeer. We konden al snel een plekje vinden in het bos op slechts een steenworp afstand van de metro. Twee vliegen in een klap! Binnen korte tijd waren we in het centrum en omdat ik iets te enthousiast had gewandeld en last van pijnlijke achillespezen heb gekregen zijn we maar niet met de wandelwagen gegaan. We hebben een dagkaartje voor het openbaar vervoer gekocht en zijn op de veerboot heen en weer gereist door de stad (een tocht van 2 uur). Brisbane is geen Venetie maar het is goed te zien vanaf het water. Na de boot zijn we nog even wezen winkelen en heb ik het verhaal op internet afgeschreven tot aan Sydney. . . . ’s Avonds zijn we nog naar de film geweest : Death at a funeral (Hillarisch!!!).